Puik Verhaal
verhaal
eigen verhaal

Vertel ‘s, wie ben jij eigenlijk?

Puik Verhaal heeft het graag over Puik Verhaal. Puik Verhaal legt graag uit waarom dat zo is.

Denk je aan Puik Verhaal op internet, dan denk je vooral aan – euh – Puik Verhaal. Het gaat namelijk wel heel erg vaak over Puik Verhaal. Overigens is Puik Verhaal het daar zelf helemaal mee eens.

Want leuk zeg, al die persoonlijke ontboezemingen en anekdotes, maar wat heeft jouw merk of bedrijf daaraan? Welke learnings (jakwoord, altijd al eens willen gebruiken in context) haal jij eruit?

Geen enkele vermoed ik. Niet eens learnings (nou ophouden). Een leuk stukje om te lezen, hooguit. Of is er meer? Is er een dubbele bodem, een achter de komma? Lees je de stukjes bijvoorbeeld wel tot en met de laatste letter? Heb ik je aandacht? Houd ik die vast? Heeft wat ik schrijf impact?

Dat zijn veel vragen. En dat klopt want als copywriter/tekstschrijver vraag ik me veel af. Hier is nog een vraag. Waarom niet vaker over de vaktechnische kant van het gecopywrite schrijven, in plaats van over Puik Verhaal?

Niets uitleggen, gewoon doen

Eenvoudig. Achter die fanfare is het al druk genoeg. Bovendien, practice what you preach en sla het preach-deel maar meteen over. Dus niet uitleggen hoe je – ik noem maar wat – een tekst structureert, maar door zelf een goed gestructureerde tekst te schrijven.

Ik schrijf voornamelijk intuïtief. Mijn werk voldoet ongetwijfeld aan bepaalde regels, maar dat is niet per se mijn streven. Impact hebben met een boodschap wel. Als ik bepaalde regels moet breken om impact te bereiken dan sorry hoor; voor een copywriter is impact heilig. Voor een tekstschrijver ook, maar dan wel correct geschreven.

De keuze om in mijn onderwerpen uitgerekend Puik Verhaal te belichten is niet beter of slechter dan het kiezen voor een strikt vaktechnische aanpak. De vaktechnische kant is gebonden aan bepaalde regels, daar kan ik dan wel mijn sausje overheen gieten maar het blijven regels en afspraken.

Andere vorm van communicatie

Mezelf als onderwerp van gesprek inzetten is daarom niet altijd de makkelijkste weg. Als je ‘Verhaal’ in je bedrijfsnaam hebt staan ga je automatisch voor een andere vorm van communicatie. Verhalend vooral. Open deur, ik weet het. De keuze heeft in elk geval niets te maken met het graag in de picture willen staan. Zo belangrijk vind ik mezelf niet.

Waar ik wel graag een beetje mee te koop loop is mijn schrijftoon/signatuur of hoe je het ook wilt noemen. ‘Herkenbaar op een onbevangen manier met een knipoog en een vleugje poëzie.’ Verder grijp ik graag elke kans aan om taalregels te buigen en te rekken. Stiekem hoop ik zo dat opdrachtgevers die een generiek stukje tekst nodig hebben inzien dat ik juist dáárin niet zo goed ben.

Tegelijkertijd hoop ik opdrachtgevers die hun onderscheidende karakter in de communicatie wel graag onderstreept willen zien op het hart te drukken dat ik ze uit de brand kan helpen. Dát is de achter de komma van Puik Verhaal. En dát lees je hopelijk terug in mijn blogposts.

Niet letterlijk natuurlijk. Immers. Show! Don’t tell!

Niet beter of slechter, maar anders

Een tekst of een idee moet inhoudelijk kloppen, maar de wijze waarop je de boodschap deelt is hoe onderscheidend je bent en jezelf profileert. Welke woorden kies je? Hoe bouw je je boodschap op? Met welke deur val je in huis? Hoe transparant durf je te zijn?

Zoals ik schrijf, zo onderscheid ik me van andere tekstschrijvers en copywriters. Dat is niet beter of slechter, het is simpelweg anders. In elk creatief proces zit ook het dna van de maker. Dat is een essentieel ingrediënt. Het maakt je communicatie menselijk en herkenbaar.

Waarmee ik wil zeggen dat de toon en de stijl waarmee je communiceert van groot belang is. Neem je lezers bij de hand of houd je afstand? Stel je ze op het gemak? Laat je zien dat je ze begrijpt? Allemaal overwegingen die het verschil kunnen maken.

Oftewel vertel je eigen verhaal; dan ben je per definitie onderscheidend.

Blog overzicht